Schitterende Schubert en boeiende Brahms in Bodegraven
Van de redactie
Bodegraven – Het Evertshuis kan weer een pareltje bijschrijven in haar historie van het organiseren van bijzondere programma’s : een Ontmoetingskerk vol bezoekers, die afgelopen zaterdag genoten van o.a. de uitvoering van het Requiem van Brahms door het Regionale Projectkoor in intieme sfeer met begeleiding van 4-handig piano, pauken en twee overtuigende solisten … wat een kwaliteit! “Dat een amateurkoor dit zo mooi kan uitvoeren”, hoorde je zeggen. Dirigent Jan Laan was daar duidelijk de aanzetter van. Met zijn inspiratie werd het een magische beleving.
Pianowerken Schubert met fabelachtige sopraan
Het programma werd geopend door pianist Ramon van Engelenhoven met de beroemde Impromptu nr.3 waarin de lyrische, melodische bovenstem en de kabbelende begeleiding in de vloeiende arpeggio’s veel beheersing vereist. Hij begeleidde sopraan Judith Weusten in twee uitzonderlijk mooie liederen van Schubert, Ständchen (een romantische serenade) en Ave Maria (waarin Maria om bescherming en troost gevraagd werd). Zij zong deze werken zo aangrijpend mooi … ingetogen maar ook overtuigend, oog- en oorstrelend ! Samen met Ramon speelde Florian Verweij de Fantasie in F klein met 4 handen op 1 vleugel … met één van de mooiste openingen in de muziek voor piano ! Twee van die jonge pianisten die zo’n prachtig stuk energiek en inlevend op 1 vleugel samenspelen : weldadig om te zien en te horen !
Ein deutsches Requiem van Brahms
De uitvoering van het Requiem van Brahms werd vóór het concert aangenaam wetenswaardig ingeleid door Hans van den Boom (bekend van het Zondagochtendconcert in het Concertgebouw), een initiatief van Stichting Vier het Leven (neemt ouderen mee UIT) dat bijzonder gewaardeerd werd. Het Projectkoor (in het leven geroepen door het Evertshuis) dat Ein deutsches Requiem uitvoerde bestond uit 50 koorleden uit de hele Groene Hart regio en zelfs van daarbuiten … hoe muziek je kan verbinden ! Na slechts 6 repetities was het resultaat verrassend. Brahms schreef dit oratorium over lijden en troost op basis van teksten uit de Lutherse Bijbelvertaling in het Duits (vgl. Latijnse dodenmis), heel toegankelijk en juist bemoedigend. Hij noemde het zelf ook liever Ein mensliches Requiem. De baritonsolo heeft daarin een cruciale en dragende rol : De stem fungeert als een persoonlijke, reflecterende stem van de mensheid die worstelt met sterfelijkheid en zoekt naar troost. Dat deed Berend Eijkhout passend en op indrukwekkende wijze. De pauken, bespeeld door Anneke Donker Kaat, waren een welkome aanvulling, subtiel, ondersteunend met name in de dramatische passages en kleurrijk om diepte en spanning te creëren.
Al met al een ware belevenis … met verlangen naar een vervolg !
